urodził się w 1953 roku w Dołhobrodach na Podlasiu, miejscowości położonej nad Bugiem, na granicy z Białorusią. Tutaj spędził dzieciństwo, ukończył szkołę podstawową. Następnie Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Zamościu, a później studia w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Początkowo myślał o rzeźbie, ostatecznie jednak wybrał malarstwo, które doskonalił m.in. pod kierunkiem profesorów: Michała Byliny i Jacka Sienickiego. Dyplom z wyróżnieniem obronił w pracowni prof. Ludwika Maciąga, który poszerzył aneksem z grafiki pod kierunkiem prof. Haliny Chrostowskiej.

W 1982 podjął pracę jako asystent prof. Maciąga - swego wieloletniego mentora i przyjaciela. Obecnie jako profesor zwyczajny prowadzi pracownię dyplomującą na Wydziale Malarstwa. W latach 2006-2013 sprawował funkcję prorektora do spraw studenckich. Kierując seminarium z rysunku i malarstwa, związany był również z Europejską Akademią Sztuk w Warszawie.

Życie i pracę artystyczną dzieli miedzy Warszawę i Dołhobrody. W rodzinnym siedlisku stworzył nowoczesną pracownię z drewna i szkła, która na zewnątrz zachowuje formę dawnej stodoły. Nie szuka nowych tematów, nie eksperymentuje z mediami czy nowymi technikami. Trwa przy korzeniach malarstwa i swoich własnych. Tu znajduje twarze i pejzaże. Pełne ekspresji, kanciaste twarze chłopów równoważy kontemplacyjnymi widokami rozlewiska rzecznego.

Dorobek artystyczny to ponad 100 wystaw indywidualnych i drugie tyle zbiorowych. Laureat nagród i odznaczeń m.in. Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”, papieski medal „Benemerenti”, Medal Komisji Edukacji Narodowej, nagroda i. K. Ostrowskiego.